Τα ιστορικά και διατηρητέα ακίνητα είναι κτήρια τα οποία ενσωματώνουν στοιχεία καλλιτεχνικής ιστορικής και αρχιτεκτονικής κληρονομίας σε κάθε χώρα.
Σε κάποιες περιπτώσεις, ολόκληρες περιοχές έχουν χαεεακτηρισθεί διατηρητέες (π.χ. διατηρητέοι οικισμοί) ή τμήματα πόλεων ή ζώνες ιδιαίτερου κάλλους, φυσικού σχηματισμού, ζώνες προστασίας παραδοσιακών συνόλων και περιοχές που έχουν συνήθως ανάγκη απο ιδιαίτερη προστασία.
Συνήθως πρόκειται για κάποια κτήρια, συγκροτήματα κτηρίων, μεμονωμένα στοιχεία (π.χ. αυλές, πόρτες, λιθόστρωτα κ.λπ.) ομάδες κτηρίων ενωμένων ή μη, με καλή αρχιτεκτονική, ομογένεια ή θέση στο τοπίο με ξεχωριστή ιστορική, επιστημονική ή καλλιτεχνική αξία.
Κριτήρια για τον χαρακτηρισμό του κτηρίου ως διατηρητέο
1. Τ αξιόλογα μορφολογικά και αρχιτεκτονικά στοιχεία τα οποία δίνουν ιδιαίτερη αρχιτεκτονική αξία στο κτήριο καιμπορεί να αποτελέσει σημείο αναφοράς και ιστορικότητας ανάλογα με την περιοχή στην οποία βρίσκεται.
2. Η θέση του. Η οποία μπορεί να αποτελεί ενιαίο σύνολο με άλλα πλέον αξιόλογα κτήρια και να είναι απαραίτητη η διατήρηση του, λόγω κλίμακας ή ολοκλήρωση ενός συνόλου π.χ. ενός μετώπου δρόμου.
Συγχρονη αρχιτεκτονική δημιουργία σε διατηρητέα κτήρια
Μέσα
από τις σύγχρονες κοινωνικές, πολιτικές, πολιτιστικές διαμορφώσεις της
κοινωνίας μας, προβάλλει ζωτική η ανάγκη της διατήρησης των αρχιτεκτονικών
δημιουργημάτων των περασμένων εποχών, σαν ζωντανά στοιχεία της Ιστορίας μας. Η
ανάγκη του σύγχρονου ανθρώπου για απτά παραδείγματα της ιστορίας και η
οικολογική σημασία που αποκτά η διατήρηση της αρχιτεκτονικής μας παράδοσης στο
σύγχρονο τεχνοκρατικό και αστικό περιβάλλον, είναι οι συνιστώσες που οδηγούν
στη συνειδητή απαίτηση για διατηρηση της αρχιτεκτονικής μας παράδοσης.
Η απαίτηση αυτή τείνει να εκφραστεί με την ένταξη των παλαιών κτισμάτων
στη σύγχρονη ζωή, με χρήσεις που να τονίζουν και να αξιοποιούν τα σημαντικότερα
στοιχεία της αρχιτεκτονικής τους υπόστασης.
Μέσα
από τη γνώση της κληρονομιάς μας, είναι δυνατό, το παλιό να δέσει οργανικά με
το καινούριο χωρίς συγκρούσεις και διλήμματα. Το καινούριο μπορεί να αφομοιώσει
δημιουργικά το παλιό χωρίς να μιμήτε και να αντιγράφει δημιουργώντας έτσι μια
σύγχρονη ολοκληρωμένη αρχιτεκτονική έκφραση του τόπου μας και της εποχής μας.
Εδώ
μπορώ να αναφέρω ως μελετητής τρία ζωντανά δείγματα δουλειάς μας της παραπάνω
αντίληψης:
- Το μέγαρο Γιάνναρου στη πλατεία Συντάγματος, του 1868
Αναπαλαιώθηκε από το γραφείο μας το 1985.
Εξακολουθεί να υψώνεται δεσπόζοντας μέχρι σήμερα στην κάτω πλευρά της πλατείας Συντάγματος, αντιπαλεύοντας τη φθορά του χρόνου με την ανανεωμένη μορφή του. Λειτούργησε ως πολυτελές ξενοδοχείο της εποχής του, σε σχέδια του Αρχιτέκτονα Νάσου Γιάνναρου και έφερε το στυλ του Νεοκλασσικού κινήματος.
- Καστρόπυργος στη Μυτιλήνη, του 1643
Ως κατασκευή ανήκει στους αμυντικούς Καστρόπυργους –χωρίς σαχνισιά- με τους πετρομάχους στα υψηλά παράθυρα και τις μεσαιωνικές αμπάρες στις πόρτες τους ισογείου. Στις γωνίες κάτω από τα κρηπιδώματα της στέγης, σκαλισμένα στις γωνίες πανάρχαια σύμβολα της ζωής και των αθρώπων: ο τροχός του Ήλιου, ο τροχός της Σελήνης οι διαβήτες των μαστόρων της εποχής. Αυτά είναι σύμβολα-οχυρά. Και εδώ η συμμετοχή του γραφείου μας υπήρξε καθοριστική για την αποκατάσταση του.
- Διατηρητέο Ξενοδοχείο «ΗΡΑΚΛΕΙΟ», του 1890
Το κτίριο είναι ένα παλαιού τύπου Ξενοδοχείο στην Αιδηψό, η οποία είναι γνωστή για τις πανάρχαιες φυσικές ιαματικές πηγές της. Ο Ηρακλής, εξού και το όνομα του Ξενοδοχείου, λουζόταν στα καυτά νερά της πριν από κάθε άθλο για να ξεκουραστεί και ανακτήσει τις δυνάμεις του. Είναι λιθόκτιστο τριώροφο, κεραμοσκεπές σε ορθογώνιο σχήμα με έντονο κόκκινο (Βυζαντινό) χρώμα στις όψεις του. Με μια σειρά ήπιων και αναστρέψιμων επεμβάσεων, η μελέτη αποσκοπούσε στην δημιουργεία ενός σύγχρονου, ως προς τις ανέσεις, απλού ξενοδοχείου τεσσάρων αστέρων σύμφωνα με τις απαιτήσεις του Ε.Ο.Τ. Το γραφείο μας ανέλαβε την αποκατάσταση του και την επέκταση με νέα πτέρυγα, συνολικής δυναμικότητας 100 κλινών.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου