Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΣΤΗΝ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ
Ένας παρατηρητής ή ένας αξιολογητής ποιοτικού ελέγχου, στην κριτική της συγγραφής μιάς ομιλίας που αφορά στη χρήση της Ελληνικής Γλώσσας, θα είχε σαν <<πρώτη σκέψη>>, αν ο ομιλητής προέρχερται από τις Θεωρητικές ή τις Πρακτικές Επιστήμες.
Η <<Μοναδικότητα της Ελληνικής Γλώσσας>>, που αφορά στο σύνολό της αντιπροσωπεύει ένα ολοκληρωμένο Φιλοσοφικό κατηγόρημα, φαίνεται καταρχάς ότι, είναι δουλειά των Θεωρητικών Επιστημόνων και όχι του κλάδου των Πρακτικών Επιστημών, όπως είναι η Φυσική, η Χημεία, τα Μαθηματικά, η Αστρονομία, και ό,τι σχετίζεται με την Έρευνα και την Τεχνολογία.
Όμως, στο βαθύτερο νόημά της, η Ελληνική Γλώσσα αποτελεί γνωστικό αντικείμενο όχι μόνο των Φιλοσόφων και των Θεωρητικών Επιστημών, αλλά και των Θετικών Επιστημών.
Ερευνώντας τον Αριστοτέλη, διαπηστώνουμε ότι, ως μαθητής του Μεγάλου Δασκάλου του, του Πλάτωνα, εκδήλωσε ολόκληρη την φιλοσοφική του έρευνα, την ανάπτυξη και την ταξινόμηση πολλών Πρακτικών Επιστημών, επειδή γνώριζε, ότι το ειδικό εσωτερικό περιεχόμενο της κάθε Επιστήμης, αναλύεται από την ίδια την Ελληνική Γλώσσα.
Όπως λέει και ο ίδιος ο Φιλόσοφος <<μέσα στα έργα της Φύσεως κυριαρχεί ο Κανόνας, όχι η τυφλή Τύχη, αλλά το Νόημα και ο Σκοπός>>.
Η Τύχη, το Νόημα και ο Σκοπός, ερμηνεύονται με πληρότητα μόνο μέσα από την Ελληνική Γλώσσα.
Αν σκεφθούμε ότι, η Ελληνική Γλώσσα, σε κάθε απλή ή σύνθετη λέξη της, έχει τα πλήρη στοιχεία της ερμηνείας για κάθε έννοια ή ιδιότητα του Ανθρώπου, της Φύσης και του Σύμπαντος, φτάνουμε στο συμπέρασμα ότι, η Κλασσική Φιλολογία γεννιέται μέσα από τη φύτρα της υπόστασής της, μέσα από μια βαθύτερη Γνώση της προέλευσή της, η οποία μέχρι σήμερα δεν μας είναι γνωστή.
Πηγή ζωής που διέδωσε στα Πέρατα της Οικουμένης το Φως του Πολιτισμού, Μοναδική και Ανεπανάληπτη, κλεισμένη ερμητικά μέσα στο κέλυφος της Μαθηματικής Δομής της, η Ελληνική Γλώσσα δεν έπαψε ποτέ στο πέρασμα των αιώνων να τροφοδοτεί τον ανθρώπινο εγκέφαλο με τις απαραίτητες γνώσεις ερμηνείας των πραγμάτων της φύσης και του κόσμου.
Άραγε, στην ταραγμένη εποχή που ζούμε, γνωρίζουν οι άνθρωποι ότι, η ελληνική Γλώσσα ερμηνεύει με επάρκεια το νόημα των Τεχνολογικών επιτευγμάτων που επιτυγχάνει η Επιστήμη; Ή μήπως υπάρχουν <<σκοτεινά κενά>> στις ερμηνείες που χρηάζεται ο ανθρώπινος εγκέφαλος, ώστε να ερμηνεύει με σαφήνεια το νόημα και το σκοπό κάθε επιτεύγματος;
Έχει συνειδητοποιήσει ο σύγχρονος ερευνητής ότι, η Ελληνική Γλώσσα αποτελείται από λέξεις και9 φράσεις, που απηχούν σημιολογικά, με εννοιολογική ακρίβεια και με μοναδική αντίληψη τα βαθύτερα νοήματα που εξηγούν την <<αλήθεια των πραγμάτων, η οποία αλήθεια αποδεικνύει το κύρος της Γνώσεις;
Εμείς οι σύγχρονοι Έλληνες, έχουμε σαφή την επίγνωση ότι, χρησιμοποιούμε με ορθότητα το δικαίωμα της πνευματικής κληρονομιάς της Γλώσσας μας, μέσα από την σημειολογική απήχηση των λέξεων, οι οποίες σε βάθος νοήματος, κάνουν την ίδια την Γλώσσα αναλοίωτη και αιώνια;
Με λίγα λόγια, γνωρίζουμε ότι, η Οικουμενικότητα της Ελληνικής Γλώσσας αυτοπροσδιορίζεται;
Γνωρίζουμε ότι, η διαχείρηση της Γλώσσας μας, ως προϊόν υψίστης διανόησης, χρειάζεται σεβασμό στην εκφορά του λόγου, εκτίμηση στα μοναδικά νοήματά της, εμμονή στην μη αλλοίωση κάθε λέξης και κάθε πρότασης από τις ρίζες προέλευσής της;
Ο Κικέρων διεκύρηξε ότι: << Αν μιλούν οι θεοί, τότε σίγουρα ομιλούν την Ελληνική>>.
Η Μαριάνα Μακ Ντόναλντ, γνωστή Ελληνίστρια και καθηγήτρια στο Πανεπηστίμιο Irvine της Καλιφόρνιας, χρηματοδοτεί πριν από πολλές δεκαετίες την ηλεκτρονική καταγραφή και αποθισαύριση της Ελληνικής Γλώσσας δηλώνοντας ότι: <<Η Γνώση της Ελληνικής είναι το απαραίτητο θεμέλιο μιας υψηλής πολιτιστικής καλλιέργειας>>.
Στα Πανεπιστήμια και στα Πνευματικά Κέντρα όλων των πολιτισμένων χωρών του κόσμου, οι καθηγητές που σπούδασαν και τώρα διδάσκουν την Αρχαία Ελληνική Παιδεία, σκύβουν με σεβασμό το κεφάλι μπροστά στο κύρος της Ελληνικής Γλώσσας, ως μέσο γνωστικής και ψυχικής προόδου και ανάτασης του κάθε ανθρώπου σε ολόκληρο τον κόσμο.
Ο Ολλανδός καθηγητής Ομηρικών κειμένων στο Πανεπιστήμιο του Μόντρεαλ, ντε Γροότ, μας λέει τα ακόλουθα:
<< Η Ελληνική Γλώσσα είναι συνεχής, έχει δηλαδή συνεπή και αρμονική συνέχεια, σε μαθαίνει να είσαι αδέσποτος, δηλαδή να μην σκύβεις το κεφάλι στους ψεύτικους αρχηγούς του κόσμου, να έχεις μια δόξα, δηλαδή μια δική σου γνώμη για κάθε πράγμα, και κάθε γεγονός και συνεχίζει - Το πνεύμα των Αρχαίων Ελληνικών Κειμένων σε διδάσκει μέσα από τα νοήματα της Γλώσσας ότι, με την κατανόησή της, γίνεσαι αυτόματα αφεντικό!>>.
Έχοντας προσωπικά συνειδητοποιήση ότι, ο σωβινισμός αποτελεί ακραία υπερβολή στην κρίση των σκεπτομένων, ισχυρίζομαι με πληρότητα σκέψεις ότι, από τα χρόνια του Μεγάλου Αλεξάνδρου και ως τις μέρες μας, σκιώδεις εχθροί του Ελληνικού Γένους, εκδηλώνουν το έμφυτο μίσος τους εναντίον των πανανθρώπινων Ελληνικών Αξιών, της ελληνικής Σοφίας και προ πάντων της Ελληνικής Γλώσσας.
Άραγε, έχουν λησμονήσει ότι, η απεμπόλιση της Αρχαίας Ελληνικής Σοφίας και των Ιδεωδών οδήγησαν την Ανθρωπότητα στον θλιβερό Μεσαίωνα, ή μήπως αυτό επιδιώκουν πάλι;
.jpg)
