Το νεο Ευρωπαϊκό Bauhaus
(Αποψεις για το θέμα της τεχνικής επαγγελματικής εκπαίδευσης στην Ευρώπη)
Η παρακαταθήκη που άφησε η Σχολή του Μπαουχαους δίνει ξανά όραμα στην Ευρώπη.
Πριν απο 100 χρόνια η αρχιτεκτονική της ωραιότητας συνάντησε τις ανάγκες των ανθρώπων. Στη νεοσύσταση τότε Δημοκρατία της Βαϊμάρης, με τις μνήμες να είναι ακόμη νωπές απο τον Α' Παγκόσμιο πόλεμο.
Η αλλαγή του πολιτεύματος λειτούργησε λυτρωτικά για τους θιάσωτες του μοντερνισμού.
Το Bauhaus ξεκίνησε το 1920 με το Γκρόπιους επινοώντας την έννοια της κοινωνικής ζωής, της τέχνης και του βιομηχανικού σχεδιασμού, κυριώς για την μεταβίβαση της εμπειρογνωμοσύνης των αρχιτεκτόνων μέσω της σχολής μαθητείας, για την εκπαίδευση τενχιτών.
Η σκέψη απελευθερώθηκε και οι αρχιτέκτονες, οι άνθρωποι της τέχνης και του πολιτισμού αναζήτησαν νέους εναλλακτικούς τρόπους για να ικανοποιήσουν τις συλλογικές ανάγκες που προέκυψαν από τον πόλεμο.
Η πρωτοπορία αυτή δημιούργησε πειραματικό εργαστήρι μοντέρνας τέχνης και η φιλοσοφία του Bauhaus γεφύρωσε το χάσμα μεταξύ της τέχνης και των εφαρμοσμένων τεχνών.
Πλέον τα χρηστικά αντικείμενα της καθημερινότητας εμπεριέχουν όλες τις αξίες ενός μοναδικού αντικειμένου, είτε πρόκειται για ένα κτίριο, είτε για ένα ποτίρι ή μια καρέκλα.
Η τέχνη συμφιλιώνεται με την βιομηχανία και για πρώτη φορά γίνεται δυνατή η συνεργασία καλλιτεχνών, αρχιτεκτόνων και χειροτεκών. Η τέχνη δεν είναι πλέον μόνο για τις ελίτ. Αποκτά πολιτικό χαρακτήρα και γίνεται προσυτή σε όλους τους ανθρώπους.
Σήμερα, 100 χρόνια μετά, το Bauhaus σταματά να είναι μόνο ένα ιστορικό γεγονός. Η παρακαταθήκη που άφησε η σχολή του Bauhaus δίνει ξανά όραμα στην Ευρώπη. Δίνει έμπνευση και καλεί όλους τους Ευρωπαίους να φανταστούν και να χτίσουν μαζί βιώσιμο και χωρίς αποκλεισμούς μέλλον. Ένα μέλλον που να ικανοποιεί όχι μόνο την αισθητική μας αλλά το πνεύμα που είναι βασισμένη στην σύγχρονη τεχνολογία.
